Een zangspel?

De tuinen van Dorr is een zangspel.

Wat is een zangspel? Is het een kameropera? Een musical? Een oratorium? Een toneelstuk met muziek?

Nee, dat is het allemaal niet. Daarom heet het een zangspel. Omdat het niet zo gemakkelijk in een hokje valt te plaatsen.

Het verhaal wordt verteld door een verteller, die spreekt en niet zingt. Hij praat de scenes aan elkaar. In de scenes spelen de zangers steeds een van de rollen, of ze maken deel uit van het koor. Alle dialogen worden gezongen. Het zijn recitatieven op de manier van de oude opera. En af en toe klinkt er een liedje of een lied.

De muziek is helemaal niet kieskeurig. Nu eens klinkt er een volksliedje uit de vroege zestiende eeuw, dan weer een nummer dat tien, vijftien jaar geleden in alle eetcafes werd gedraaid. Maar alle muziek heeft een zelfde jasje aangekregen. Het jasje van klassiek geschoolde koorzangers en klassieke instrumenten. Daarom is het toch vooral klassieke muziek.